Imona dla psów i suczek

A – Abra, Axa, Arabeska, Anya, Amera, Ama, Alfa, Alabama, Akri, Akita, Aksa, Aira, Aka, Agora, Aida, Agnes, Adara, Abris, Ami, Azora, Ara, Ariel, Agua, Abi, Amba, Aksa, Alis, Alza, Alwa, Anutka,

Azis, Aramis, Ardos, Atos, Amar, Alek, Aksel, Agent, Agis, Abu, Adulo, Alikey, Alwir, Aris, Arion, Abis, Alpinos, Afro, Azbar, Axel, Arbis, Arczi, Agor, Agis, Aksel, Alwar, Atis, Astor, Agat,

B – Babet, Bakara, Beta, Begi, Bara, Babel, Bietka, Bej, Baja, Bajra, Babis, Bela, Bibi, Bonia, Boti, Besi, Bajka, Baby, Bacardi, Bagra, Barczi, Betinka, Bastka, Beki, Bletka, Benia, Bjucia, Betsi, Brodka,

Bakardi, Bąbel, Baris, Bady, Bart, Bleik, Blu, Boxi, Black, Baxter, Bazyl, Bazyl, Bandzior, Bax, Benito, Bajtek, Bols, Beker, Bastuś, Bos, Bufalo, Bonus, Balto, Bombel, Bolto, Brandon, Bentlej, 

C – Cama, Chanelka, Chika, Czikita, Cleo, Cetina, Cosi, Carla, Cava, Capri, Carcia, Czika, Charlow, Coko, Czama, Cziczi, Cyga, Codi, Czarla, Cytra, Coke, Cas, Carmen, Clodi, Czelsy, Costa,

Cyryl, Cezar, Cywil, Czapi, Cyryl, Cyrus, Cyrulik, Cymes, Czaki, Czak, Cocos,Castor, Cid, Cedr, Capone, Camel, Carmel, Chaco, Casjan, Caro, Celt, Ces, Czad, Chanan, Cziko, Czip, Cycero,

E – Eiko, Elektra, Elfi, Elisa, Elza, Emi, Eny, Erasta, Eris, Etna, Eta, Evita, Evra,

Elegant, Ebris, Elektor, Elf, Eliot, Elvis, Elmo, Emir, Endy, Estor, Erni, Ewer, Ewin,

F – Fama, Fabiola, Fanka, Fantazja, Fasis, Fata, Fedora, Fifi, Figa, Fila, Fiona, Flanka, Flora, Flores, Florka, Fizia, Fredzia, Frida, Funia, Fly, Foxa,

Fazy, Febris, Forez, Flach, Fudzi, Fryc, Fox, Fortel, Floks, Flic, Fant, Fargo, Faros, Farys, Feri, Figiel, Fik, Filemon, Filon,Florek

G – Gabi, Gaja, Gala, Gapa, Garma, Gajga, Gajra, Gemera, Geris, Gibsy, Gobi, Goldi, Goya, Gracja, Grafi, Gunia, Gusia, Gwiazdka,

Gacek, Gargamel, Gary, Gandalf, Gaspar, Gaudi, Generał, Gildo, Gin, Gizmo, Grafit, Gomez, Gonzo, Gordon, Grey, Grom, Gucio, Guzik, Gufi, Gumiś,

H – Haga, Harfa, Harpia, Haxa, Hebe, Heda, Hetka, Hoga, Hoja, Hony

Hadis, Hajko, Halit, Hasan, Hasim, Hektor, Haxel, Hilton, Horus, Hugo, Hit, Hogan, Homer,

I – Ibiza, Idea, Iguana, Imako, Impresja, Inez, Iga, Ina, Inia, Inka, Ira, Iris, Iskierka, Ismena, Ita, Iwa, Izis, Izyda,

Ibar, Ibis, Ico, Iko, Inan, Imbir, Irbis, Isar, Iryd, Ismar, Ivor, Ivo, Izbir,

J - Jaga, Jamajka, Jarga, Jasy, Jawa, Jena, Joga, Joko, Jona, Jota, Juka, Juma, Jura, Jurta, Juta,

Jako, Jager, Jakir, Jambo, Jankes, Jantar, Jarwis, Jarys, Jaspis, Jasyr, Jax, Jen, Jimbo, Jok, Jogan, Jojo, Jordan, Jork, jogo, Jukon, Jumpy, Junior, Jupiter, Juppy,

K – Kabi, Kropka , Kaja, Kajra, Kala, Kalila, Kama, Kamea, Kana, Kandy, Kari, Karia, Karmen, Kari, Kasari, Kasta, Keja, Kewora, Kimba, Kira, Kiris, Kiruna, Kiti, Kiwesa, Kizis, Kobi, Kofi, Kora

Kajko, Kaktus, Kali, Karat, Karmel, Kasar, Kasjan, Kaspar, Kastor, Kaszmir, Kazan, Kefir, Keks, Kent, Kenzo, Kewin, kido, Kirys, Klakier, Kleks, Koczis, Kokos, Koks, Konan, Kraker, Kres, ksant, 

L – Lady, Lakina, Lamia, Lasi, Lawia, Leidi, Lena, Lentuś, Lester, Leydis, Lijo, Lilka, Lima, Lisa, Lorsa, Lucia, Lula, Labi, Lala, Limba, Lola, Lolita, Lori, Lunia, Lajla, Layla, Leda, Libia, Lisi, Loti,Lili

Lion, Leon, Lolik, Lordi, Lucky, Luk, Lupo, Limita, Lesiu, Levi, Lisek, Lof, Lapi, Leo, Lilo, Lobo, Lolo, Lord, Luis, Luluś, Largo, Liroj,

Ł - Łajka, Łapa, Łasia, Łatka, Łania, Łusia, Łini, Łajba, Łuska, Łata, Łajza, Łuta, Łezka, Łupinka, Łuna, Łarka, Łorka, Łoza, Ługa
Łuki, Łozo, Łapa, Łapka, Łasik, Łapuś, Łata, Łatek, Łazik, Łobuz, Łunik, Łuni, Łubik, Łodzio, Łerek, Łajek, Łanio, Łusio, Łasio, Łucio, Łazik,

M – Malina, Marchewka, Mia, Madonna, Mari, Marina, Missy, Magnolia, Mała, Malta, Meduza, Megi, Meli, Melodia, Milka, Misza, Misia, Mojra, Mucha, Mysia
Maksiu, Maks, Miodzio, Mar, Majki, Mer, Mimiak, Ma

Myszoskoczek

Myszoskoczki są zwierzętami bardzo łatwymi w utrzymaniu. Nie trzeba im poświęcać zbyt dużo czasu. Wystarczy kilka razy w tygodniu wyjąć myszoskoczka z klatki i pozwolić mu swobodnie pobiegać po mieszkaniu, oczywiście pod naszą kontrolą o ile tylko myszoskoczek jest na tyle oswojony.   Myszoskoczki tak samo jak i każde inne zwierzę, mają zarówno zalety jak i wady. Główną zaletą tych zwierząt jest to, iż mają niewielkie zapotrzebowanie na wodę i pożywnie. Nie wymagają dużo opieki. W utrzymaniu czystości myszoskoczka pomaga im regularna kąpiel w piasku, który umieszczamy w klatce w pojemniku nieco większym niż samo zwierzątko. Dlatego nie musimy czyścić i kąpać zwierzaka. Kolejną zaletą jest to, iż nie zanieczyszczają swojego „domku”, nie wypróżniają się za często, dlatego też nie trzeba zbyt często wymieniać im ściółki. Największą wadą natomiast jest to, iż myszoskoczki bardzo lubią drapać i gryźć klatkę. Co może bardzo często denerwować opiekunów.  Przy żywieniu myszoskoczków pamiętajmy aby ich pożywienie było pełnowartościowe. Mieszanka pokarmu powinna być głównym składnikiem pożywienia myszoskoczków.  Poza tym myszoskoczkom można podawać sianko z różnymi ziołami, oczywiście nie za często, raz w tygodniu w zupełności wystarczy. Polecane jest siemię lniane, w postaci suchej, czyli nie gotujemy siemienia. Myszoskoczki swobodnie sobie pochrupią ten przysmak. Mogą również jeść liście mlecza, ale również nie za często, ze względu głównie na wrażliwy układ pokarmowy. Należy pamiętać jednak o tym, aby liście były czyste. Po zebraniu należy je dokładnie umyć. Myszoskoczki oprócz karmy wieloziarnistej, która stanowi ich główny składnik pożywienia, mogą także jeść różnego rodzaju owoce, na przykład jabłka, arbuzy, czereśnie, truskawki, gruszki, a także wiele warzyw takich jak na przykład marchew, ogórek, sałata. Owoce i warzywa stanowią przysmak dla myszoskoczka.  Myszoskoczki nie wymagają wiele miejsca w mieszkaniu, dlatego małe mieszkania znakomicie nadają się do hodowli tego zwierzaka.

Mysz domowa ;)

Naukowcy zbadali i opisali wiele gatunków myszy, zamieszkujących bardzo różne środowiska niemal na całym świecie. Niektóre z nich stały się nawet domowymi pupilami, z których najbardziej popularna jest mysz laboratoryjna.

Pochodzenie

Osobniki, które dziś ludzie hodują w swoich domach, są udomowioną formą myszy domowej, tzw. formą laboratoryjną, która została wyhodowana w laboratoriach na potrzeby nauki. Nazwa „mysz japońska”, z którą można się spotkać w sklepach zoologicznych, jest myląca. Sugeruje bowiem, że chodzi o jakiś odrębny gatunek. Jest jednak tylko „chwytem marketingowym” i  odnosi się do łaciatych odmian myszy laboratoryjnej.
Jej przodek, mysz domowa, pochodzi najprawdopodobniej z Afryki, jednak dzięki człowiekowi rozprzestrzenił się niemal na cały świat. Gatunek ten upodobał sobie życie w towarzystwie ludzi i można go spotkać we wszystkich ludzkich siedzibach, w miastach, w gospodarstwach rolnych, fabrykach, stoczniach, itd. Żyjąc u boku człowieka ma doskonałe warunki rozwoju, schronienie i dużo pokarmu.

Wygląd

Dzikie kuzynki domowych pupili są barwy szaro-żółtawej z jasnym brzuszkiem, ale udomowiona forma występuje już w całej gamie barw. Wyhodowano osobniki: białe, czarne, szare, brązowe, kremowe, niebieskie, czekoladowe, jednolicie umaszczone bądź łaciate. Rasowe myszy, bo takie też istnieją, mogą różnić się również długością i strukturą futra. Niektóre z nich są nawet całkowicie pozbawione okrywy włosowej.

Długość życia

Ich życie trwa krótko. W dobrych warunkach, pod ludzką opieką gryzonie te dożywają do półtora roku.

Zachowanie i wymagania myszy

Gryzonie te bardzo łatwo się oswajają i są bardzo łatwe w hodowli i tanie w utrzymaniu. Są towarzyskimi zwierzętami, ich dziki przodek żyje w dużych koloniach. Najbardziej aktywne są o zmierzchu i w nocy. Ich mocz ma bardzo silny zapach, co zmusza właściciela do częstego czyszczenia klatki. Niestety myszy mają w zwyczaju znaczyć trasy swoich wędrówek kropelkami moczu.
Myszy są bardzo mało wymagające. Klatka powinna być raczej spora, ponieważ są to ruchliwe zwierzęta, i wyposażona w różne elementy do wspinania. Myszy powinno trzymać się w grupach, jeśli jednak będą to grupy mieszane, trzeba się liczyć z licznym przychówkiem. Można jednak trzymać osobniki tylko jednej płci.

Pożywienie

Myszy są wszystkożerne. Podaje im się karmy dla gryzoni lub myszy. Ponadto owoce, warzywa, zieleninę i zioła. Nie gardzą również pokarmem zwierzęcym.

Rozmnażanie

U samców odbyt i ujście dróg moczowo-płciowych są od siebie oddalone, poza tym mają one wyraźnie widoczne duże jądra.
Dojrzałość płciową osiągają już w wieku dwóch, trzech miesięcy. Ciąża trwa koło dwudziestu dni. W jednym miocie samica może urodzić nawet kilkanaście młodych. Jednym słowem gryzonie te są niezwykle płodne.
Młode rodzą się gołe, ślepe i głuche. Pod troskliwą opieką matki rosną jednak bardzo szybko i w krótkim czasie stają się całkowicie samodzielne i same mogą zostać rodzicami.

Systematyka

Myszy są bardzo blisko spokrewnione ze szczurami. Oba gatunki należą do rodziny myszowatych. Oczywiście są gryzoniami. Rząd gryzoni obejmuje niemal połowę wszystkich gatunków ssaków na ziemi.
Krewniakami myszy są również myszoskoczki, ale należą one do odrębnej podrodziny w obrębie rodziny myszowatych.

Chodowla pająków

Jak się okazuje hodowla pająków egzotycznych to nie tylko satysfakcja z posiadania wielkiego ptasznika, ale i odpowiedzialność za zdrowie naszego pupila. Wielu początkujących hodowców powinno przed kupnem pająków zapoznać się ze wskazówkami, poradami z jakimi problemami przyjdzie im się zmierzyć przy hodowli pająków.

Dlaczego ptaszniki lnieją ?

Lnienie jest to nic innego jak zrzucanie starego naskórka. Ptaszniki czy skorpiony przechodzą ten proces po to aby rosnąc i dojrzewać. Ptaszniki dojrzewają do 15 wylinek. Jeżeli posiadamy już dorosłego pająka który osiągnął dorosłość ( L15 ) i zaobserwujemy przygotowania do następnego lnienia nie mamy się czego obawiać ponieważ dorosłe ptaszniki przechodzą wylinki również po to aby odzyskać kolory. Ważne jest aby pająk miał odpowiednią wilgotność i temperaturę wówczas nie powinno byc problemów z lnieniem.

Jak wygląda lninie ?

Ptasznik – pająk odmawia przyjmowania pokarmu robi się ospały i powolny jego kolory matowieją a odwłok robi się błyszczący. Jeżeli nasz podopieczny ma wyczesane włoski z odwłoka i w miejscu gdzie widać było „skórę” ptasznika, miejsce to będzie błyszcząco czarne. Przed samym lnieniem ptasznik rozściela dywanik z pajęczyny po czym kładzie się na niego do góry nogami. Następnie pęka karaps ptasznika i ptasznik wychodzi ze starej skóry. Proces ten może trwać od 1h do 8-9h. Podczas gdy nasz podopieczny przechodzi wylinkę nie należy go stresować. Jak już wspomniałem ptasznik powinien mieć wysoka wilgotność aby wylinka przeszła bez komplikacji. Po przejściu wylinki, nie wolno karmić ptasznika ponieważ mógłby uszkodzić pazury na pożywieniu proponuje odczekać tydzień.

Co zrobić gdy ucieknie nam ptasznik ?

Taka sytuacja jest niedopuszczalna, ale jeżeli zdarzy nam się taka sytuacja to:

1. Nie panikować.
2. Poinformować rodzinę aby byli ostrożni.
3. Sprawdzić wszystkie zaciemnione oraz wilgotne miejsca. Można równierz poszukać pod szafkami tam gdzie jest ciemno, radzę też sprawdzić obuwie.
4. Jeżeli to nie przyniosło żadnych rezultatów należy roztawić w domu miseczki z wodą i torfem. Możliwe ze uciekinier skusi się na odrobinę wilgoci.

Jeżeli wszystkie środki zawiodły to możliwe ze ptasznik zdechł ale nawet w takiej sytuacji należy zachować ostrożność.

Mnie osobiście zdarzyła się sytuacja, gdy po powrocie do domu zastałem otwarte terra i brak pająka, była to dorosła samica Grammastoli rosea. Lecz odnalazła się po kilku godzinach pod komodą na której stoją terraria.

Szynszyla

Szynszyle nie są zwierzętami potrzebującymi wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Nie potrzebne jest im czesanie, mycie z użyciem wody. Jedyną rzeczą jest kąpiel pyłowa, dzięki której gryzoń może zachować czystość, zdrowie i urodę gęstego futerka. Podczas tej kąpieli usuwa on zanieczyszczenia i tłuszcz. Futerko naszego pupila po takim zabiegu jest delikatne, miekkie i zadbane. Dodatkowo szynszyl jako aktywne zwierzę może wyładować w ten sposób energię, ponieważ kąpiel polega na fikołkach, podskokach i bieganiu. Jest to dla nich dobra zabawa. Kąpiel powinna być przeprowadzana przynajmniej trzy do czterech razy tygodniowo i trać około 15-30 minut. Piasek do kąpieli pyłowych dla szynszyli można kupić w każdym sklepie zoologicznym bądź przygotowąć go samemu. Przesiany drobny piasek należy wyparzyć i dodać do niego przy każdej kąpieli niewielka ilość pudru dla dzieci. Idealnie też nadaje się piasek kwarcowy, jest delikatny i drobny. Potrzebny jest także odpowiedni pojemnik, który musi byś odpowiednio wysoki i szeroki, żeby zwierzę miało pełną swobodę ruchów. Najlepiej by było, gdyby szynszyla myła się we własnej klatce, więc przed kupnem pojemnika radzę upewnić się, czy zmieści się on w wejściu do klatki. Nie jest jednak przeszkodą by pojemnik znajdował się poza klatką. Do tego celu można wykorzystać dużą doniczkę czy słoik. W sklepach zoologicznych są dostępne specjalne pojemniki do tego celu. Systematyczność oraz używanie specjalnego piasku pozwoli uzyskać czystość i zdrowie gęstego futerka naszych szynszyli. Aby zapobiec chorobą pył po kapieli dobrze jest przesiewać w celu usunięcia zanieczyszczeń a raz na jakiś czas wymieniać go całkowicie.  Teraz przyśle Wam jakiś film :)

Papużki

Chomiki to śliczne małe zwierzątka domowe, które wymagają znacznie mniej uwagi niż pies czy kot, zatem często są wybierane jako pupile dla młodszych dzieci. Nie jest jednak prawdą, że nie wymagają zupełnie uwagi.

To jest papuga , bardzo przyjazna lubiąca dzieci

Króliki to wspaniałe zwierzęta, łatwe do hodowli i opieki. Przy odrobinie staranności możesz hodować króliki w domu i mieć towarzysza do tulenia i zabawy na wiele lat.

Żółwie

Terrarium

Aby nasz pupil czuł się dobrze w swoim nowym środowisku musimy mu zapewnić odpowiednie terrarium, a tym samym warunki do przeżycia. Możemy je z łatwością zbudować sami, bowiem wystarczy nam do tego najzwyklejsze w świecie szklane akwarium. Żółw, jak każde inne zwierzątko musi posiadać miejsce, które będzie dla niego schronieniem. Zamiast kupować taką gotową kryjówkę, również można postarać się zbudować ją samemu, a posłużyć nam do tego mogą jakieś niewielkie gałązki czy patyki. Natomiast wnętrze takiego “mieszkanka” możemy wyłożyć suchą trawą bądź liśćmi, co będzie namiastką tego, jak żółwie żyją na wolności. Najważniejszą rzeczą, o której zapomnieć nie możemy jest umiejscowienie w terrarium baseniku z wodą, ponieważ żółwie ze względu na zmianę warunków klimatycznych, a tym samym temperatury potrzebują zwilżenia swojej skóry. Do budowy takiego baseniku wystarczy zwykła bardzo płytka (aby żółw nie utonął) miska. Bardzo ważną rzeczą jest, aby całe terrarium w żadnym wypadku nie stało w miejscu, które jest narażone na przeciągi, gdyż zwierzątko może przeziębić sobie organizm, ani też w miejscu zbyt nasłonecznionym, ponieważ grozi to przegrzaniem organizmu, a to wszystko może w krótkim czasie doprowadzić do choroby żółwia. W terrarium powinniśmy również posiadać ogrzewanie, czyli w tym celu umieścić niewielką lampkę o mocy nie większej niż 100 W, ale też nie mniejszej niż 60 W, a sama temperatura powinna się równać 35 stopni Celsjusza. Taką lampkę koniecznie należy umieścić w rogu akwarium. Dzięki temu żółw będzie mógł sobie wybrać chłodniejsze bądź cieplejsze miejsce. Terrarium powinno być przykryte w trzech czwartych części, bowiem musi posiadać otwór wentylacyjny. Aby terrarium wyglądało ładniej, a przede wszystkim, żeby nasz pupil czuł się w nim lepiej, warto zapewnić mu jakąś roślinkę, ale pamiętajmy, żeby nie byłoby to więcej niż trzy, aby zbytnio nie przesadzić. Żółwie lubią obgryzać ich zielone pędy. Podłoże w terrarium trzeba zmieniać co najmniej raz w ciągu kwartału, natomiast resztki pokarmowe czy odchody żółwia systematycznie, aby móc utrzymać pełną higienę.



Jak wybrać pupila?

oczy – powinny być przejrzyste i błyszczące, bez żadnej na nich wydzieliny, nie powinny być opuchnięte, jeśli żółw ma zamknięte oczy, należy spróbować zwrócić na niego swoją uwagę, jeśli mimo naszego usilnego pukania w szybkę lub dotykania go nie otwiera ich może to świadczyć o jakiejś chorobie.
-nos– ma być drożny, czysty bez żadnych wydzielin ani baniek powietrza
-pyszczek– również powinien być czysty, nie powinna wydzielać się z niego żadna piana, musi być twardy.
-kloaka– powinna być czysta i zamknięta, nic nie powinno z niej wystawać
-skorupka– musi być twarda, choć u młodziutkich żółwików może lekko uginać się pod niewielkim naciskiem, szczególnie ku tyłowi i po bokach.
Oprócz wyglądu należy także zwrócić uwagę na zachowanie i odgłosy wydawane przez osobnika tego gatunku, nie powinno się słyszeć jak żółw oddycha ale jedynie krótkie syknięcia kiedy jest przestraszony na przykład gdy go wyjmujemy z akwarium. Jeśli chodzi o szczególne zachowania na które musimy zwrócić uwagę to:
-żółw powinien być trochę płochliwy ale bez nadmiernej przesady, musi byc ciekawy otoczenia i świata
-nie powinien okazywać agresji w stosunku do innych żółwi
-powinien interesować się pokarmem, gdy żółw jest zdrowy zawsze jest głodny, dlatego też najlepiej poprosić sprzedawcę o pokarm i nakarmić żółwia, obserwując jego reakcję
-przy pływaniu musi utrzymywać on równowagę, jeśli przechyla się na którąś ze stron może to świadczyć o zapaleniu płuc, które jest bardzo ciężkie do wyleczenia.


Transport

Transport żółwi w okresie letnim:
Gdy temperatura na dworze jest bardzo wysoka nie musimy się szczególnie martwić o zabezpieczenie ciepła dla żółwia, dlatego też tworząc odpowiedni pojemnik do transportu można skupić się bardziej na jego wygodzie. Aby dobrać odpowiednią wielkość pojemnika należy w przybliżeniu znać rozmiary gada którego planujemy kupić. I tu, przy doborze stosowane są dwie metody:
-1- pojemnik powinien być niewiele większy od żółwia, tak aby miał on z każdej strony tyle miejsce aby mógł jedynie wyciągnąć ze skorupy głowę, ogon i kończyny.
-2- pojemnik powinien być odpowiednio większy od żółwia, umożliwiający zwierzęciu obrócenie się i zrobienie kilku kroków w każdą stronę.
Niezależnie od wielkości lokum w którym go przenosimy, szczególnie podczas bardzo ciepłych dni, należy zadbać o jak najlepszą wentylację dla niego, gdyż w zamkniętym pudełku może być zaduch, który jest dla żółwia tak samo niebezpieczny i niekomfortowy jak dla człowieka. Dno pojemnika poleca się wyłożyć ręcznikiem lub szmatką (oczywiście czystą) – w razie bardzo wysokich temperatur materiał powinien być lekko zwilżony.
Transport zwierzęcia w okresie zimowym:
Ogólnie nikt nie poleca kupowania ani transportu żółwi w zimie. Wynika to także ze spadku aktywności żółwie, przez co przy zakupie można nie wykryć ewentualnych chorób jak i minusowych temperatur narażających gada złapanie potencjalnych chorób. Wielkość pojemnika do jego transportu w zimie nie różni się dużo od tego w okresie letnim, jednak samo jego dokładne przygotowanie jest bardziej skomplikowane. Przede wszystkim należy zapobiec jakichkolwiek utrat ciepła. Można to zrobić na kilka różnych sposobów:
-1- stworzyć pudełko z dobrego styropianu
-2-wyłożyć już gotowe pudełko styropianem
-3-pod przygotowany ręcznik włożyć termofor
-4-pudełko które transportujemy włożyć do większego, a przestrzeń między nimi wypełnić izolującym materiałem lub watą.
Niezależnie od tego, czy zamierzamy transportować żółwia w zimie czy w lecie musimy mieć na uwadze, że odpowiedni sposób przewozu żółwia i dobrze przygotowane lokum dla niego są bardzo istotne i mogą zapobiec niepożądanym skutkom ubocznym dla naszego nowego pupila.


Pokarm

WODNO-LĄDOWE:
Żółwie wodno-lądowe jedzą tylko w wodzie,ponieważ nie posiadają mięśnia języka
KARMIĆ ŻÓŁWIA WODNO-LĄDOWEGO MOŻNA:
-stynką/mrożoną/suszoną(rzadko)
-owocami morza
-kiełżami
-małżami
-krewetkami
-larwami mrożonymi lub żywymi : np. wodzenia i ochotki
-szklarką
-krylem
-dżdżownicami
-roślinami akwariowymi
wywłócznik
rzęsa wodna
moczarka kanadyjska
różne mchy
nadwódka zmienna
mniszek pospolity
kabomba
wglebka wodna
strzalka wodna
pistia
-ślimaki, tylko nie winniczki (są pod ochroną) i bez skorupy (są trujące)
-rybkami akwariowymi
-polne rośliny typu mlecz, babka
-podawać należy też mu sepie dla ptaków(wapno)
a suszone jedzenie należy ograniczać bo strasznie tuczy.
JEDZENIE ZAKAZANE:
WARZYWA
OWOCE
MIĘSO
SŁODYCZE
PAŁECZKI TYPU: BIOREPT
Dieta oparta na mięsie,owocach,warzywach i granulatach typu biorept prowadzi do zaburzeń mineralno witaminowych, otłuszczenia narządów wewnętrznych, krzywicy, oraz może spowodować uszkodzenie wątroby, oraz nerek. Ponadto układ trawienny nie jest przystosowany do takiego pożywienia, a wiąże się to z jego zaleganiem w jelitach, co można zauważyć podczas wydalania niestrawionych resztek.Dlatego też nie wolno podawać żołwiom podanych wyżej produktów.
Temperatura wody żółwia powinna wynosić 24-26*C
Temperatura na wyspie ok.33*C